Vrao
Benvido, vrao! Estación da luz, e dos tecidos de ouro da paisaxe. Que sexan estes meses unha explosión de cores e que a luz das froitas encha os nosos beizos de doce e o noso alento de aromas.
Benvido, vrao! Estación da luz, e dos tecidos de ouro da paisaxe. Que sexan estes meses unha explosión de cores e que a luz das froitas encha os nosos beizos de doce e o noso alento de aromas.
Agora que o tempo anuncia a súa viraxe cara as sombras, dende esta nosa revista dixital Xaora damos a benvida o outono, con esa pel de terra e follas caídas. Para iso escollemos o seguinte poema de Manuel María: Veleiquí, Outono, grande e puro,vestindo ao mundo de dourado,con saibo a mosto fermentado,a mazá, a sal,
Como narices ler un haiku? Ás veces coido que a poesía é como a cervexa, o principio hai que afacerse ao seu sabor amargo, é unha cuestión de aprender a paladear. Canto máis sabemos máis nos gusta aínda que nalgunhas ocasións pode resultar intragable. O tipo de poema ao que os xaponeses chaman haiku é
Como narices ler haikus? Ler entrada »
Landras